← Alle spellen

Railways of the Lost Atlas

Ontwerper: Kevin Delger, Jacob Schacht

Een modulaire kaart die tijdens de opzet wordt gebouwd, minors met eigen blijvende krachten die fysiek opgaan in majors, en een vaste lengte op basis van cycli.

Railways of the Lost Atlas — Samenvatting


Type kapitalisatie


Floaten en aandelenlimieten per speler


Startgeld per aantal spelers


Einde van het spel (end game triggers)


Aantal fasen


Treinen en prijzen


Privémaatschappijen


Maatschappijen


Specifieke mechanismen


Noodverkoop (emergency sell)

Volgt dezelfde volgorde als 1830 —schatkist, daarna het eigen geld van de president, en als dat nog niet genoeg is, verkoopt de president één voor één persoonlijke aandelen tot hij het benodigde bedrag bijeen heeft of niets meer over heeft, waarna hij als failliet wordt beschouwd. Maar er zijn twee verschillen met 1830: de beschermingen die 1830 normaal gesproken opschort tijdens een gedwongen verkoop —het behouden van het presidentschap van de actieve maatschappij, en de limiet van 50% in de pool— blijven hier van kracht voor de aandelen van die specifieke maatschappij; en de koersdalingen van de hele gedwongen verkoop worden pas aan het einde toegepast, in totaal één vak per betrokken maatschappij, in plaats van bij elke afzonderlijke verkoop te dalen.

Vergelijking met 1830

1. De kaart wordt tijdens de voorbereiding opgebouwd, ze ligt niet vast
Railways of the Lost Atlas heeft geen gedrukt speelbord zoals 1830: de kaart wordt tijdens de voorbereiding van het spel samengesteld uit tri-hexagonale tegels, zodat elke sessie op een ander territorium wordt gespeeld.

2. Minors met elk een eigen, permanente kracht
Elk van de 12 minor-maatschappijen heeft een eigen speciale vaardigheid (bijvoorbeeld bonussen voor het bouwen van bruggen of tunnels, of de mogelijkheid om volle steden over te slaan). In 1830 hebben de privémaatschappijen krachten, maar hebben de publieke maatschappijen geen enkele die ze van elkaar onderscheidt.

3. Minors fuseren fysiek tot majors, in een eigen ronde
Twee minors fuseren is zo eenvoudig als hun kaarten samenvoegen en de kaart van een beschikbare major erbovenop leggen: de aandelen worden omgezet, de schatkisten worden opgeteld en de nieuwe major behoudt de speciale krachten van beide oorspronkelijke minors. Deze fusie vindt plaats in een aparte fusieronde (MR) binnen elke cyclus, na de twee operating rounds. In 1830 bestaat er geen fusiemechanisme tussen maatschappijen, en ook geen vergelijkbare ronde.

4. "Project"-tegels die nooit op de kaart worden gelegd
In dezelfde tegelstapel zitten enkele speciale tegels die, wanneer ze opkomen, niet op het bord worden gelegd: in plaats daarvan kiest wie ze neemt een bestaande stad en upgradet die rechtstreeks tot "hoofdstad", met een hogere waarde. Deze manier om de kaart te veranderen zonder er een fysieke tegel op te leggen bestaat niet in 1830.

5. "Leider"-treinen die aan het begin van de beurt gekocht kunnen worden om het tempo op te voeren
Een pas gelanceerde minor-maatschappij kan aan het begin van haar eerste operating round een speciale "leider"-trein kopen om sneller bij te benen. In 1830 is er geen vergelijkbaar mechanisme om maatschappijen te helpen die achterop raken.

6. Meerdere formaten in dezelfde doos
Het spel bevat een "Micro"-modus om kennis te maken, een korte versie (4 cycli) en een volledige versie (6 cycli), waarmee speelduur, speelruimte en moeilijkheid worden aangepast. 1830 biedt dit soort formaatvarianten niet binnen dezelfde editie.

7. Fantasythema, niet historisch
Anders dan 1830 en de overgrote meerderheid van 18xx-titels (gesitueerd in echte historische momenten) speelt Railways of the Lost Atlas zich af in een verzonnen fantasiewereld, zonder de pretentie een echte spoorweg te simuleren.

Een term die je niet kent? Ze staan allemaal uitgelegd in de 18xx-woordenlijst. Woordenlijst →