1862: Railway Mania in the Eastern Counties

1862 Railway Mania in the Eastern Counties — Samenvatting

Type kapitalisatie

• Volledige kapitalisatie (zoals in 1830): bij het floaten ontvangt de maatschappij in één keer de opbrengst van al haar aandelen tegen de startprijs. De manier waarop dat wordt bepaald is echter anders: tijdens de "Parlementsronde" (het equivalent van de beginveiling) bieden de spelers op het recht om elke maatschappij op te richten ("charter auction"). Wie de veiling wint, betaalt dat extra bedrag aan de bank en wordt directeur met een "charter" (chartered): de maatschappij krijgt automatisch 3 stations van £60 per stuk (£180 in totaal) en de directeur is verplicht dit af te ronden vóór de volgende aandelenronde, op straffe van een boete gelijk aan 5 keer de startprijs. Als niemand op een maatschappij biedt, kan die toch worden opgericht zonder "charter" ("incremental cap"-kapitalisatie): in dat geval moet de maatschappij zelf tussen 2 en 7 stations (8 met de optionele regel "8 tokens") van £40 per stuk kopen.

Floaten en aandelenlimieten per speler

• Floaten bij 50% verkochte aandelen (één drempel voor alle maatschappijen)
• Er is geen echte bezitslimiet per speler: de maximale bezitsdrempel per maatschappij is 100% van de aandelen (dus zonder beperking)
• Certificaatlimiet per speler: 2 spelers — 25; 3 spelers — 18; 4 spelers — 13; 5 spelers — 11; 6 spelers — 10; 7 spelers — 9; 8 spelers — 8

Startgeld per aantal spelers

• 2 spelers: £1.200 startgeld
• 3 spelers: £800 startgeld
• 4 spelers: £600 startgeld
• 5 spelers: £480 startgeld
• 6 spelers: £400 startgeld
• 7 spelers: £345 startgeld
• 8 spelers: £300 startgeld
• De bank begint altijd met £15.000, ongeacht het aantal spelers

Einde van het spel (end game triggers)

• Een maatschappij bereikt de eindspelzone (oranje) van de beurskoers: het spel eindigt aan het einde van de lopende operatieronde
• De bank raakt door haar geld heen (en de LNER is nog niet gevormd): de hele lopende reeks operatierondes wordt uitgespeeld
• De LNER wordt gevormd: bij aankoop van de eerste trein van type H (fase H) wordt de gebeurtenis geactiveerd; de LNER wordt daadwerkelijk gevormd aan het einde van die reeks operatierondes, waarna er nog een aandelenronde en een volledige extra reeks operatierondes wordt gespeeld voordat het spel eindigt
• Een speler gaat failliet (bankrupt): het spel eindigt onmiddellijk (standaardregel van de engine, niet overschreven door dit spel)

Aantal fasen

• 8 fasen (A t/m H): fase A is de beginfase en elk van de volgende (B, C, D, E, F, G, H) wordt geactiveerd bij aankoop van de eerste trein van het overeenkomstige type
• Treinlimiet: 3 per type (local/goederen/express) in fasen A-D, daalt naar 2 per type in fasen E-F, en wordt weer 3 in fasen G-H, maar dan in totaal geteld over de drie types
• Beschikbare tegels: alleen geel in fase A; groen vanaf fase B; bruin vanaf fase D
• De waarde van offboard-locaties en havens verandert met de fase: de eerste waarde geldt in fasen A-B, de middelste in fasen C-D en de laatste in fasen E-H
• Fase H activeert de gebeurtenis die leidt tot de vorming van de LNER aan het einde van de reeks operatierondes

Treinen en prijzen

• Trein A — £100 — roest wanneer fase C begint — 6 of 7 stuks, afhankelijk van de optionele regel "Short Length"
• Trein B — £200 — roest wanneer fase E begint — 5 of 6 stuks
• Trein C — £280 — roest wanneer fase F begint — 4 of 5 stuks, afhankelijk van de optionele regel "Long Length"
• Trein D — £360 — roest wanneer fase G begint — 3 of 4 stuks
• Trein E — £500 — roest nooit — 3 vaste stuks
• Trein F — £600 — roest nooit — 2 vaste stuks
• Trein G — £700 — roest nooit — 1 vast stuk
• Trein H — £800 — roest nooit — onbeperkt aantal; bij aankoop van de eerste wordt de vorming van de LNER geactiveerd
• Elk type (A-H) wordt verkocht in drie varianten met dezelfde prijs, afhankelijk van de "vergunning" die aan het begin van het spel willekeurig aan elke maatschappij wordt toegewezen: local, goederen of express; een maatschappij mag het hele spel alleen de variant gebruiken die bij haar vergunning hoort

Privémaatschappijen

• 1862 heeft geen traditionele privémaatschappijen: er is geen enkele privémaatschappij met een aankoopprijs of eigen inkomsten.
• In plaats daarvan genereert elke maatschappij automatisch een fiche "parlementaire verplichting" (Parliamentary Obligation), zonder waarde of inkomsten, die de verplichting voorstelt die de speler aangaat die de veiling van de Parlementsronde voor die maatschappij wint.
• Deze verplichting gaat naar de winnaar tot de maatschappij de aankoop van haar 3 beginstations (£180 in totaal) heeft afgerond; als de speler dat niet op tijd doet, betaalt hij een boete gelijk aan 5 keer de startprijs van de maatschappij (of verkoopt hij eigen aandelen om die te dekken als hij niet genoeg contant geld heeft).

Maatschappijen

• In totaal zijn er 20 maatschappijen beschikbaar, elk met 8 aandelen (een directeursaandeel van 30% plus zeven van 10%) en een vaste thuisbasis. Voor het begin van het spel worden er willekeurig enkele verwijderd: 4 met 2-6 spelers, 3 met 7 spelers en 2 met 8 spelers.
• Ely & Huntingdon (E&H) — C8
• Eastern Counties Railway (ECR) — D13
• East Norfolk Railway (ENR) — F3
• East Suffolk Railway (ESR) — F11
• Eastern Union Railway (EUR) — E12
• Felixstowe Dock & Railway (FDR) — G12
• Ipswich & Bury Railway (I&B) — D9
• Lynn & Dereham Railway (L&D) — D5
• Lynn & Ely Railway (L&E) — C6
• Lynn & Hunstanton Railway (L&H) — C4
• Norwich & Brandon Railway (N&B) — E8
• Northern & Eastern Railway (N&E) — B13
• Norfolk & Suffolk, Joint Railway (N&S) — H7
• Yarmouth & Norwich Railway (Y&N) — H5
• Newmarket and Great Chesterford Railway (NGC) — C10
• Colchester, Stour Valley, Sudbury & Halstead (SVR) — D11
• West Norfolk Railway (WNR) — E2
• Wells & Fakenham Railway (W&F) — E4
• Waveney Valley Railway (WVR) — G8
• Wisbech, St Ives & Cambridge Junction Rwy (WStI) — B5

Specifieke mechanismen

• Parlementsronde met een "charter"-veiling (charter auction) om elke maatschappij op te richten: de veiling winnen is niet de enige weg, want een maatschappij kan ook zonder winnend bod worden opgericht, met "incremental cap"-kapitalisatie.
• Drie treintypes (local, goederen en express), aan het begin van het spel willekeurig aan elke maatschappij toegewezen; goederentreinen moeten "kop aan staart" aansluiten op andere goederentreinen in hetzelfde gecombineerde netwerk.
• "George Hudson-manoeuvre": local-treinen genereren een subsidie (£10 voor elke spoorhex die ze niet delen met een andere local-trein van dezelfde maatschappij) die als opbrengst kan worden opgegeven om de aandelenkoers te laten stijgen.
• Optionele fusies tussen maatschappijen tijdens de operatieronde.
• Offboard-locaties in Londen waarvoor een eigen station op B15 of D15 nodig is voordat een trein er kan komen.
• Wanneer de LNER wordt gevormd, brengen de "chartered" maatschappijen die nog aandelen in de IPO hebben die over naar de markt en neemt de LNER het geheel over; maatschappijen die nooit zijn gefloat worden rechtstreeks uit het spel verwijderd.

Noodverkoop (emergency sell)

Een drastische wending ten opzichte van 1830: hier besteedt de directeur nooit eigen geld en verkoopt hij nooit persoonlijke aandelen. Wanneer een maatschappij zonder trein zich er geen kan veroorloven, kiest de actieve speler in haar plaats tussen twee opties op maatschappijniveau: de eigen schatkistaandelen aan de pool verkopen (waardoor de eigen koers één vak daalt per verkocht aandeel), of «herfinancieren», door de maatschappij via het fusiesysteem van het spel met een grotere te laten fuseren. Als geen van beide genoeg geld oplevert, gaat de maatschappij direct failliet: haar contant geld gaat terug naar de bank, haar stations worden van de kaart gehaald, en de aandeelhouders krijgen van de bank een compensatie in contanten op basis van een verlaagde «effectieve prijs».

Vergelijking met 1830

1. Setting en kaart
1830 speelt zich af in het noordoosten van de VS op een vaste kaart. 1862 speelt zich af in de Engelse regio East Anglia, tijdens de Britse "railway mania", en is volgens veel ervaren spelers een van de meest afwijkende 18xx-ervaringen die er bestaan, tot op het punt dat het veel gebruikelijke aannames van het genre op hun kop zet.

2. Drie treintypes, niet één
In 1830 werken alle treinen hetzelfde: ze bezoeken steden en tellen opbrengsten op. In 1862 krijgt elke maatschappij een willekeurig toegewezen "vergunning" voor een van drie treintypes: local (die steden en dorpen bezoeken en subsidies kunnen gebruiken om de opbrengst op te drijven), goederen (die "kop aan staart" werken, waarbij elke nieuwe trein verder moet waar de vorige ophield) of express (die dorpen negeren, vergelijkbaar met de klassieke treinen van 1830).

3. De "George Hudson-manoeuvre": subsidies omgezet in opbrengst
Een mechanisme zonder equivalent in 1830: maatschappijen met local-treinen kunnen een deel van het subsidiegeld als opbrengst opgeven, wat kan helpen om de aandelenkoers te laten stijgen, ook al levert het echte netwerk niet zoveel geld op.

4. Oprichting via parlementaire veiling, niet via een simpele startprijs
In 1830 kapitaliseren alle maatschappijen op dezelfde manier (× 10 de startprijs bij het floaten) en kiest de oprichter gewoon de startprijs. In 1862 wordt elke maatschappij tijdens de "Parlementsronde" opgericht via een veiling: wie het bod wint, wordt "chartered" directeur met 3 al betaalde stations (£180), maar is verplicht de procedure snel af te ronden op straffe van een boete, terwijl een maatschappij zonder winnend bod toch floatet als "incremental cap", en zelf tussen 2 en 7 stations moet kopen.

5. Optionele fusies
Anders dan in 1830, waar maatschappijen nooit fuseren, staat 1862 optionele fusies toe tussen maatschappijen die hun netwerken willen combineren om sneller te groeien.

6. Verplichte treinaankoop zonder vangnet
In 1830 schiet de directeur, als een maatschappij een verplichte trein niet kan betalen, het geld voor, of kan de maatschappij failliet gaan, met bepaalde mechanismen voor aandelenverkoop als verzachting. In 1862 kan de gedwongen aankoop van een trein niet worden opgelost door aandelen te verkopen of eigen geld bij te leggen: de maatschappij moet het met haar eigen middelen oplossen, wat de druk op de schatkist nog directer maakt.