← Alle spellen

1882: Assiniboia

Ontwerper: Marc Voyer

Assiniboia, in West-Canada, met neutrale fiches, een opstandsgebied en een parasitaire maatschappij.

1882 Assiniboia — Samenvatting


Type kapitalisatie


Floaten en aandelenlimieten per speler


Startgeld naar aantal spelers


Einde van het spel (end game triggers)


Aantal fasen


Treinen en prijzen


Privémaatschappijen


Corporaties


Specifieke mechanismen


Noodverkoop (emergency sell)

Komt vrijwel precies overeen met de referentieversie van 1830 —kas, daarna het privégeld van de directeur, en daarna een gedwongen verkoop van de aandelen die de directeur bezit—, met dezelfde gebruikelijke uitzonderingen op de regels om alleen in een aandelenronde te verkopen en de poollimiet. De enige nieuwigheid is een kaartspecifieke trigger: bij de speciale hex «visserij-uitgang» die gekoppeld is aan de bonus van de Noordwestelijke Opstand, kan de directeur gedwongen worden een noodaankoop te financieren, zelfs wanneer geen enkele route echt een trein nodig heeft.

Vergelijking met 1830

1. Setting en context: het wilde westen van Canada
1830 beslaat het noordoosten van de VS, een gebied met veel steden en verbindingen. 1882 speelt zich af in Assiniboia, een regio in West-Canada met weinig infrastructuur, rivieren die de kaart doorsnijden, een zone van gewapende opstand in het noordwesten, en speciale uitgangen naar zee (Hudson Bay en de westkust) die unieke bonussen bieden. Het spel duurt 1 tot 3 uur voor ervaren spelers, aanzienlijk korter dan 1830.

2. Minder startgeld en een bruutere train rush
In 1830 krijgen de spelers samen in totaal $2.400. In 1882 slechts $1.800, wat betekent dat er vaak maar één of twee maatschappijen floaten in de eerste aandelenbeurt en de spelers moeten samenwerken om op gang te komen. Bovendien is er van elk van de types 3, 4 en 5 één trein minder dan in 1830, dus wanneer de treinen van fase 3 komen, versnelt de race snel en zijn faillissementen gebruikelijk, zelfs onder ervaren spelers.

3. Neutrale tokens: een volledig nieuwe strategische laag
De meeste maatschappijen van 1882 beschikken over een gratis neutraal token dat ze naast hun normale tokens op de kaart kunnen plaatsen. Neutrale tokens bezetten een plaats op het vak, maar alle maatschappijen (ook de rivalen) kunnen erdoorheen, wat niet geldt voor normale tokens, die de doorgang blokkeren. In 1830 bestaat geen equivalent concept.

4. De Canadian National: de maatschappij die leeft van de tokens van anderen
Een van de 7 maatschappijen, de Canadian National (CN), heeft geen eigen tokens. Hij kan pas floaten wanneer iemand anders minstens één neutraal token op de kaart heeft geplaatst, en bij het opereren gebruikt hij de neutrale tokens die door de andere maatschappijen zijn geplaatst als routepunten. Het is een parasitaire maatschappij by design, volledig afwezig in 1830.

5. De Saskatchewan Central (SC): gekoppeld aan een privémaatschappij, bepaalt het tempo van het spel
De Saskatchewan Central is de enige maatschappij van 1882 die niet door elke speler gefloat kan worden: alleen de eigenaar van de privémaatschappij "Saskatchewan Central Company" kan haar starten. Als de privémaatschappij aan een andere maatschappij verkocht wordt of uit het spel verdwijnt voordat de SC gefloat is, kan die maatschappij nooit bestaan. Bovendien wordt, wanneer de SC een startkoers krijgt, automatisch een extra trein van het beschikbare type toegevoegd, wat de eigenaar directe controle geeft over de versnelling van de treinrace. In 1830 heeft geen enkele maatschappij zo'n band met een privémaatschappij.

6. De Zone van de Noordwestelijke Opstand (NWR): risico en beloning met willekeurige trigger
Maatschappijen die geel spoor in de NWR-zone leggen, ontvangen $20 per geplaatste tegel, een aantrekkelijke prikkel. Maar bij de opzet wordt willekeurig een NWR-kaart in de treinstapel verstopt, die kan afgaan wanneer een trein van fase 3, 4, 5 of 6 gekocht wordt. Wanneer die verschijnt, wordt al het gele spoor van de NWR-zone onmiddellijk van de kaart verwijderd. Niets vergelijkbaars bestaat in 1830: er zijn geen events die spoor vernietigen.

7. Zeer beperkte tegelvoorraad: blokkades en gedwongen creativiteit
1882 heeft een opzettelijk schaarse tegelvoorraad: er zijn slechts 4 gele stadstegels en ze zijn allemaal recht, wat het erg moeilijk maakt om gebogen trajecten aan te leggen. Het komt vaak voor dat je een maatschappij opricht en ontdekt dat er geen tegels meer beschikbaar zijn voor haar starthex. In 1830 is de voorraad beperkt maar niet zo restrictief; hier is de schaarste een bewust ontwerpmiddel dat zeer agressieve routeblokkades mogelijk maakt.

8. Routebonus Hudson Bay–Westkust en de visserij-uitgang
De kaart van 1882 heeft twee inkomstenmechanismen die in 1830 niet bestaan: een visserij-uitgang die niet meetelt voor de lengte van de trein, en een bonus van $100 als een route Hudson Bay tegelijk verbindt met een van de uitgangen aan de westkant van de kaart. Deze twee mechanismen duwen de maatschappijen richting transversale uitbreidingen, heel anders dan de dichte en lokale route-optimalisatie die typisch is voor 1830.

Een term die je niet kent? Ze staan allemaal uitgelegd in de 18xx-woordenlijst. Woordenlijst →